Δεν είναι όλες οι αναπηρίες ορατές, δεν είναι όμως λιγότερο πραγματικές.
Δεν φαίνονται πάντα σε μια φωτογραφία, στο περπάτημα ή στην εξωτερική εμφάνιση ενός ανθρώπου. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν.
Υπάρχουν άνθρωποι που καθημερινά αντιμετωπίζουν δυσκολίες που οι γύρω τους δεν μπορούν να δουν. Καταστάσεις που επηρεάζουν την καθημερινότητά τους, την εργασία, την εκπαίδευση, την επικοινωνία και την κοινωνική τους ζωή, χωρίς να είναι πάντα εύκολο να εξηγήσουν όσα βιώνουν.
Γι’ αυτό, αυτή την εβδομάδα, ας θυμηθούμε κάτι απλό, αλλά ουσιαστικό: δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι περνά ένας άνθρωπος μόνον από την εμφάνισή του.
Ας αφήσουμε στην άκρη τις υποθέσεις και τα εύκολα συμπεράσματα. Ας δείξουμε περισσότερη κατανόηση, σεβασμό και διάθεση να ακούσουμε, χωρίς να ζητάμε από κανέναν να αποδείξει τις δυσκολίες του.
Η αποδοχή ξεκινά, όταν αναγνωρίζουμε ότι κάθε άνθρωπος έχει τη δική του πραγματικότητα και αξίζει να ζει με αξιοπρέπεια, ισότητα και χωρίς αποκλεισμούς. Οι αόρατες αναπηρίες είναι πραγματικές, ακόμη κι όταν δεν φαίνονται. Η κατανόηση και ο σεβασμός μπορούν να κάνουν τη διαφορά.
